Η μισή αλήθεια μεταφέρθηκε στην εγχώρια επικαιρότητα από τη χθεσινή παρουσία των τροϊκανών στο Ευρωκοινοβούλιο οι οποίοι ήσαν άτεγκτοι όσον αφορά στην εφαρμογή του προγράμματος εξοντωτικής λιτότητας στην Ελλάδα.
Η άλλη μισή είναι ότι υπήρξαν σοβαρότατες αντιδράσεις από ελληνικής πλευράς και ειδικά από τον ευρωβουλευτή της ΝΔ Κώστα Πουπάκη ο οποίος δεν χαρίστηκε σε κανέναν από τους τροϊκανούς και σε έντονο ύφος , στη διάρκεια της ομιλίας του , ανέφερε ότι
«πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν». Εκπροσωπώντας το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα στη συνεδρίαση της επιτροπής Απασχόλησης ο Πουπάκης απηύθυνε σειρά σκληρών ερωτημάτων στον Ρεν , τον Άσμουνσεν και τον Τόμσεν οι οποίοι όχι μόνο δεν απάντησαν αλλά εκτέθηκαν χειρότερα λέγοντας ότι το «φάρμακο» τους είναι το πλέον ενδεδειγμένο χωρίς να αιτιολογήσουν το γιατί.
Το επίμαχο απόσπασμα της ομιλίας Πουπάκη έχει ως εξής: « Θα ήθελα κατευθείαν να ρωτήσω:
Πώς αξιολογείτε τις κοινωνικές επιπτώσεις της «συνταγής» των μέτρων που επιβάλατε; ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΖΟΥΜΕ καθημερινά - με μια ανεργία να καλπάζει στο 21%, ένας στους 2 νέους να είναι άνεργος και να οδηγούνται μαζικά στη μετανάστευση, με ΑΣΤΕΓΟΥΣ και ΣΥΣΣΙΤΙΑ, αφού το 30% των συμπολιτών μας ζει πια κάτω από τα όρια της φτώχειας μετά από τις συνεχείς μειώσεις μισθών και συντάξεων.
Ειδικότερα, μάλιστα, όταν σε κάθε τόνο όλοι διακηρύσσετε ότι είμαστε στα «μισά» της διαδρομής αποτελεί πια ερώτημα τί επιφυλάσσει στους πολίτες το υπόλοιπό της, όταν με τα μέτρα που έχουν επιβληθεί - η χώρα ήδη βουλιάζει σε μια ύφεση που ξεπερνά σωρευτικά το 15%,
• με το 20% των μικρομεσαίων επιχειρήσεων να βάζουν λουκέτο ως το τέλος του χρόνου σε μια "στεγνή" από ρευστότητα αγορά,
• με συνεχείς νέους φόρους και καθημερινά χαράτσια που υπονομεύουν την ανάπτυξη και τις επενδύσεις...
Πώς είναι δυνατόν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενώ διακηρύσσει τον κοινωνικό διάλογο εντούτοις να συμμετέχει στην προώθηση και επιβολή νομοθετικών παρεμβάσεων
• που καταργούν ομόφωνες κοινωνικές συμφωνίες και συλλογικές συμβάσεις
• οδηγώντας στην ακραία λιτότητα και σε οριζόντιες περικοπές;
Και τέλος, πιστεύω ότι δεν μπορεί να αφήνεται από κανέναν ένας λαός να υποφέρει για να ικανοποιούνται οι υπολογισμοί ορισμένων οικονομολόγων και να μη λαμβάνεται υπόψη ότι πίσω από τους αριθμούς κρύβονται ανθρώπινες ζωές, που τα περιθώρια ανοχής και αντοχής τους έχουν εξαντληθεί, ο κίνδυνος κοινωνικών αναταραχών εντείνεται - αφού ενώ οι πολίτες οδηγούνται στην εξαθλίωση δε βλέπουν φως στο τούνελ παρά τις σκληρές θυσίες που τους επιβάλλονται.
Βεβαίως και υπάρχει αναγκαιότητα δημοσιονομικής προσαρμογής, ο στόχος όμως αυτός είναι εφικτός μόνο μέσα από την υιοθέτηση ενός νέου μείγματος αναπτυξιακής πολιτικής.».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου