Για την ανάγκη επικράτησης των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων κάνει λόγο η υποψήφια βουλευτής της Ν.Δ. Αλεξάνδρα Πάλλη, μιλώντας στη «metro». Toνίζει ακόμα πως ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να υποκαταστήσει το κρατικοδίαιτο και άλλοτε κραταιό ΠΑΣΟΚ, αλλά η Ιστορία επαναλαμβάνεται μόνο ως φάρσα. Επιπλέον, μιλά για την ανάγκη η χώρα να έχει κυβέρνηση στις 18 Ιουνίου η οποία θα είναι σε θέση να εξασφαλίσει την ευρωπαϊκή προοπτική και τα κεκτημένα της χώρας.
Επιστρέψατε στη Νέα Δημοκρατία, καταλαμβάνοντας την τελευταία τιμητική θέση στο ψηφοδέλτιο της Β΄Αθήνας. Ποιο το σκεπτικό της απόφασης αυτής;
Βλέποντας τη χώρα μου να βρίσκεται στο χείλος της αβύσσου, θεώρησα χρέος μου να ανταποκριθώ
θετικά στην πρόταση του προέδρου της Ν.Δ., κ. Αντώνη Σαμαρά. Ζήτησα να καταλάβω την τελευταία θέση, επιλογή μου που είναι καθαρά πολιτική και υπαγορεύεται από την ανάγκη να προτάξουμε το εθνικό συμφέρον έναντι του κομματικού και το πολιτικό έναντι του προσωπικού.Η ΔΗ.ΣΥ. ανέστειλε τη λειτουργία της και συντάχθηκε με τον Αντώνη Σαμαρά. Κατά τη γνώμη σας, θα έπρεπε να το είχαν κάνει και τα υπόλοιπα μικρά κόμματα της Κεντροδεξιάς αυτό;
Τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως χώρα και ως κοινωνία δεν συνδέονται σε καμία περίπτωση με τις κομματικές και προσωπικές μας επιλογές. Πρώτη προτεραιότητα, πρώτη επιλογή μας είναι η υποχρέωσή μας να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα.
Ο κίνδυνος εξόδου από την ευρωζώνη και την Ε.Ε. είναι υπαρκτός, είναι μεγάλος. Ο κίνδυνος αυτός μας υποδεικνύει το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε. Αν θέλουμε η Ελλάδα να διασφαλίσει το κεκτημένο που έχει αποκτήσει, δηλαδή να παραμείνει μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας, οφείλουμε να αντιληφθούμε ότι είναι ζωτική ανάγκη να διαμορφώσουμε ένα ευρύ μέτωπο όλων των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων, προκειμένου να αποτρέψουμε τον εξοβελισμό της χώρας μας από την Ευρώπη. Είναι ζήτημα δευτερεύουσας σημασίας οι κομματικές συσπειρώσεις, καθώς και η ανασύνθεση του πολυδύναμου κεντροδεξιού χώρου.
Το δίλημμα των εκλογών της ερχόμενης εβδομάδας είναι τελικά το «Μνημόνιο ή όχι» ή το «ευρώ ή δραχμή»;
Είναι ψευδεπίγραφος ο διαχωρισμός μνημονιακών και αντιμνημονιακών δυνάμεων. Ο διαχωρισμός αυτός το μόνο που εξυπηρετεί είναι τις κομματικές επιδιώξεις όλων εκείνων που αναδεικνύουν σε κυρίαρχο θέμα την πολιτική τους επιδίωξη και κυριαρχία, αδιαφορώντας για τις ανάγκες και τα προβλήματα των πολιτών και της κοινωνίας. Μέλημα των αντιμνημονιακών δυνάμεων είναι η πολιτική επένδυση στην οργή και αγανάκτηση όλων εκείνων των συμπολιτών μας τους οποίους έχει οδηγήσει η οικονομική κρίση στα όρια της ασφυξίας.
Δυστυχώς, οφείλω να πω ότι οι αντιμνημονιακές δυνάμεις έχουν καταφύγει σε έναν ακραίο πολιτικό τυχοδιωκτισμό. Επενδύουν στην καταστροφή και την εξαθλίωση, αδιαφορώντας για το μέλλον της χώρας μας. Το χειρότερο απ’ όλα, θέτουν οι ίδιοι σε αμφισβήτηση την ευρωπαϊκή μας ταυτότητα.
Η εκλογική αναμέτρηση της 17 Ιουνίου είναι η κρισιμότερη της μεταπολεμικής περιόδου. Με την ψήφο μας καλούμαστε να απαντήσουμε «ευρώ ή δραχμή;». Ή θα μείνουμε στην ευρωζώνη και το ευρώ ή θα διολισθήσουμε σε εθνικές περιπέτειες ξαναγυρνώντας στη
δραχμή.
Το ενδεχόμενο ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι κυβέρνηση στις 18 Ιουνίου σας φοβίζει;
Αν κάτι με τρομάζει, είναι το ενδεχόμενο να βρεθεί η Ελλάδα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον εμφανές ότι μοναδική επιδίωξη έχει να αποτελειώσει τις ευρωπαϊκές κατακτήσεις της χώρας. Είναι σκληρό αυτό που λέω, αλλά είναι δυστυχώς η πραγματικότητα, αυτή είναι η αλήθεια.
Ως ένα νεοπαγές και παράδοξο πολιτικό ρεύμα, προσπαθεί να αποκτήσει ζωτικό χώρο. Έχοντας επίγνωση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα αποκαλούμενα κόμματα εξουσίας, επιδιώκει να υποκαταστήσει το άλλοτε κρατικοδίαιτο και κραταιό ΠΑΣΟΚ. Όμως ξεχνά πως η Ιστορία, όταν επαναλαμβάνεται, γίνεται φάρσα.
Στην περίπτωση που η Ν.Δ. είναι πρώτο κόμμα, θα συνεργαζόσασταν με τον ΣΥΡΙΖΑ;
Η Νέα Δημοκρατία καλείται να ανταποκριθεί με σοβαρότητα και υπευθυνότητα στην πρόκληση η Ελλάδα να είναι παρούσα στην ευρωζώνη και την Ε.Ε. Στόχος, επιδίωξή μου, είναι να είναι πρώτο κόμμα, γιατί έτσι πιστεύω ότι μπορεί να αποτρέψει το εφιαλτικό σενάριο που απεργάζεται ο γκριζοκόκκινος συνασπισμός των αντιμνημονιακών δυνάμεων.
Πεποίθησή μου είναι πως στις 18 Ιουνίου οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις τόσο της Κεντροδεξιάς όσο και της Κεντροαριστεράς θα έχουν τη δυνατότητα να σχηματίσουν μια ισχυρή και στιβαρή κυβέρνηση συνεργασίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου