Αυτή την εβδομάδα γίναμε θεατές σε μία παράσταση που έμοιαζε με του παραλόγου. Κι αυτό διότι στην σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών οι κ.κ. Βενιζέλος και Κουβέλης κάνοντας εμφανώς περίεργα μικροπολιτικά παιχνίδια προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να
διώξουν από πάνω τους τις ευθύνες για την λήψη των επώδυνων αποφάσεων.
Τρέμοντας το πολιτικό κόστος έβαλαν πάνα από όλα τα κόμματα
τους και όχι τη σωτηρία της πατρίδας.Έτσι φτάσαμε στο σημείο να κινδυνεύσει η συνοχή της κυβέρνηση και κάποιοι να διαρρέουν φήμες, ότι πάμε σε πρόωρες εκλογές. Φυσικά όλοι κατανοούμε, ότι αυτή την εποχή, αυτό θα έμοιαζε με ολοκληρωτική καταστροφή σε μία οικονομία που αναπνέει με μηχανική υποστήριξη κι ένα λαό που βιώνει τις πιο άθλιες ημέρες των τελευταίων σαράντα ετών.
Έτσι οδηγηθήκαμε, αφού οι κ.κ. Βενιζέλος και Κουβέλης δικαίωσαν το πρωτοσέλιδο του «Κ» που μιλούσε για οριζόντια διαφωνία σε μία συμφωνία με προφανή στόχο να φορτώσουν όλες τις ευθύνες των μέτρων στον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και τη Ν.Δ. Λες και όταν έρθουν στη Βουλή τα μέτρα και θα τα ψηφίσουν και το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ δεν θα τους ρίξει ευθύνες ο κόσμος.
Ειλικρινά αυτός ο στρουθοκαμηλισμός των δύο πολιτικών αρχηγών μας εκπλήσσεις αρνητικά.
Και μας εγείρουν ερωτηματικά για το τι ακριβώς θέλουν αν κερδίσουν με τις αντιρρήσεις τους, όταν πολύ καλά γνωρίζουν πως τα μέτρα αυτά, που είναι όντως επώδυνα για τον λαό, είναι το διαβατήριο για την κρίσιμη διαπραγμάτευση που θα οδηγήσει στην επιμήκυνση άλλων δύο χρόνων ως προς την Δημοσιονομική Προσαρμογή, αλλά και την απάλειψη επαχθών όρων του Μνημονίου.
Άραγε τι θέλουν να κερδίσουν; Πιθανόν τίποτα. Παρά, μόνο να δημιουργήσουν πρόσκαιρες εντυπώσεις, οι οποίες δεν έχουν τύχη σε βάθος χρόνου.
Σε αυτή την κρίσιμη περίσταση είναι αναγκαία η συνοχή της κυβέρνησης, παρά το γεγονός, ότι προέρχεται από τη συνεργασία των τριών κομμάτων, τα οποία έχουν διαφορές.
Όμως είναι αναγκαίο τις όποιες διαφορές να τις βάλουν στην άκρη και να ασχοληθούν μόνο για τη σωτηρία της χώρας. Εξάλλου με τις καθυστερήσεις και την αναβλητικότητα δεν έχουμε πετύχει τίποτα απολύτως και οι δανειστές και εταίροι μας θεωρούν αναξιόπιστους.
Γι’ αυτό όλες οι κινήσεις, ακόμη και με πολιτικό κόστος πρέπει να είναι στην κατεύθυνση της ανάκτησης της αξιοπιστίας μας.
Όταν μας εμπιστευθούν οι εταίροι, τότε θα μπορέσουμε να θέσουμε και όλα τα ζητήματα στο τραπέζι, καθώς θα έχουν απέναντι τους έναν συνομιλητή που ξέρει τι θέλει, αλλά το κυριότερο ξέρει πως θα φέρει σε πέρας την αποστολή του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου