Του Γιώργου Κατσίγιαννη
Οι ενθουσιώδεις αντιδράσεις της ελληνικής κοινωνίας για το μεγαλοπρεπές «Όχι» του Κυπριακού Κοινοβουλίου στην τελευταία σκληρή απόφαση των Ευρωπαίων δεν εδράζονται σε καμία λελογισμένη εκτίμηση των μεγεθών του προβλήματος που αντιμετωπίζει το νησί της Αφροδίτης, αλλά είναι απότοκο μιας εγχώριας ηττοπαθούς συμπεριφοράς που αναζητά με δόλιο τρόπο την κουτοπόνηρη εκδίκηση της μέσα από την γενναία στάση άλλων χωρών. Στην προκειμένη περίπτωση η «αλληλεγγύη» των Ελλήνων στην οικονομική δοκιμασία των Κυπρίων δεν προέρχεται από αντικειμενικούς υπολογισμούς της κατάστασης, αλλά από συναισθηματικούς και θρησκευτικούς λόγους που καταλήγουν σε ιδεατές έως φαντασιακές θεωρίες βασισμένες στην δυναμική μιας ιστορικής αδελφότητας και παραπέμπουν στα αμφιλεγόμενα κριτήρια της ομοιογενούς συμπεριφοράς και στάσης εν ονόματι της θρησκείας και της πατριωτικής συνείδησης με εγγύηση τη Ρωσική ασπίδα.
Βέβαια η στερεότυπη αδελφική αλληλεγγύη των Ελλήνων προς τους Κυπρίους θα είχε αξία εάν είχε ως υπαρκτό κίνδυνο την απειλή του κοινού εχθρού των δυο χωρών. Δηλαδή της Τουρκίας, η οποία μέχρι στιγμής όχι μόνο δεν έχει αντιδράσει στην περιπέτεια των δυο χωρών, αλλά δείχνει να απολαμβάνει τις εξελίξεις που συντελούνται, είτε ποντάροντας σε μια κρίση της Κύπρου με την Ελλάδα ή με την Ευρωπαϊκή Ένωση είτε μιας δημιουργικής έντασης ανάμεσα στην Ρωσία και τους Ευρωπαίους, καθώς το Κρεμνλίνο ναι με εκφράζει το ενδιαφέρον του για την μεγαλόνησο, αλλά τις μεγάλες δουλειές τις κλείνει ταυτόχρονα με την Άγκυρα.....!!
http://www.parapolitika.gr/ArticleDetails/tabid/63/ArticleID/567674/H-alli-opsi-toy-nomismatos.aspx
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου