Ασυλία για κανέναν

Η ΣΥΛΛΗΨΗ χτες από την Τροχαία Αγίας Παρασκευής του κ. Μ. Λιάπη προστίθεται στα όσα σημαντικά και πρωτόγνωρα έχουν γίνει τον τελευταίο χρόνο:
 Συλλήψεις επωνύμων που χρωστούσαν στην εφορία αλλά εξακολουθούσαν να κυκλοφορούν ελεύθεροι, ωραίοι και προκλητικοί, ζώντας χλιδάτα και συναγελαζόμενοι με
την καλή κοινωνία.
Συλλήψεις φοροκλεπτών που είχαν άκρες κι έμεναν στο απυρόβλητο. Βαριά καταδίκη επίορκου υπουργού που καταχράστηκε το δημόσιο χρήμα. 
Έπονται δίκες άλλων που υπηρέτησαν ως υπουργοί, ενώ ο έλεγχος πλέον δεν γνωρίζει ονόματα ούτε κι ενδιαφέρει τις υπηρεσίες το ξέρεις ποιος είμαι εγώ .
 Στην περίπτωση Λιάπη, ο οποίος αποσύρθηκε από την πολιτική όταν φούντωσαν οι φήμες για τη διαχείριση της υπουργίας του, αυτό που παραμένει σοκαριστικό δεν είναι ότι το αυτοκίνητό του είναι ανασφάλιστο, αν είχε ή δεν είχε δίπλωμα οδήγησης, αλλά οι πλαστές πινακίδες και η άνεση με την οποία ψεύδεται.
 Πώς άραγε φτάνει ένας πρώην υπουργός να δίνει εντολή να του κάνουν πλαστές πινακίδες για να κυκλοφορεί το πολυτελές τζιπ του 

ΟΙ ΠΛΑΣΤΕΙ πινακίδες αποδεικνύουν ότι ο άνθρωπος αυτός, που τιμήθηκε από χιλιάδες συμπολίτες μας με την ψήφο τους, που τιμήθηκε με δύο υπουργικές θέσεις στην κυβέρνηση Καραμανλή, δεν έχει ήθος. 
Επομένως, γύρευε και πώς θα πολιτεύθηκε! Δεν έχει καν την επίγνωση ότι ο Λιάπης δεν λέει τίποτε στον πολύ κόσμο αλλά το ότι ήταν ανιψιός του εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή λέει πολλά.
 Ποια πράξη από δω και πέρα δεν θα μπορούσε να αποδοθεί στον κ. Μ. Λιάπη, έστω από κακοήθεια, και δεν θα γινόταν αμέσως πιστευτή από την κοινή γνώμη 

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ, κατά την αριστοτελική έννοια, διδάσκει ήθος με την παραδειγματική ζωή του. Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια πολιτικοί αποδεικνύονται όχι κατώτεροι των περιστάσεων, αλλά άνθρωποι που δεν θα έπρεπε ποτέ να τους δοθεί η ευκαιρία να εισέλθουν στην πολιτική. 
Κάθε μέρα τους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες κάποιος πολιτικός βρίσκεται στα πρωτοσέλιδα καθώς ελέγχεται η πολιτεία του. Γιατί το πολιτικό δόγμα κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει που ίσχυε π.Σ. αυτό σημαίνει προ Σαμαρά! δεν ισχύει πια. 

ΕΝΤΕΛΕΙ, η σύλληψη Λιάπη πέραν της φαρσοκωμωδίας στην οποία ο ίδιος πρωταγωνιστεί περιέχει ένα μήνυμα το οποίο θαρρώ πως έδωσε ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίηση στους σκεπτόμενους Πολίτες. 
Το χθεσινό είναι πεντακάθαρο: 
Εδώ πλέον κάτι αλλάζει. Δεν υπάρχει ασυλία για κανέναν. 
Είτε λέγεται Τσοχατζόπουλος είτε Παπαντωνίου είτε Λιάπης είτε Τσουκαλάς, ο καθένας αναλαμβάνει τις ευθύνες των πράξεών του.
 Και μπορεί στην προκειμένη περίπτωση να έχουμε πλαστές πινακίδες ή στην άλλη να έχουμε την εύνοια που περιβάλλει τη συνδικαλιστική πολυθρόνα, αλλά ήρθε η στιγμή της κρίσης όπου η κοινωνία απαιτεί τα λόγια να ανταποκρίνονται στις πράξεις: 
Ασυλία σε πολιτικούς λαμόγια τέλος.
ΑΝΝΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΕΑ
Έντυπο: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ 

http://elpidablog.blogspot.gr/