Μπορεί το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών να διαρρέει ότι οι θέσεις της
Ελλάδας δεν άλλαξαν στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων για τη Ρωσία,
αλλά, όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση έκανε κιόλας την πρώτη κωλοτούμπα της
προς την κατεύθυνση του συμβιβασμού.
“Παρά τις γενικές αντιρρήσεις μας επί του κειμένου (σ.σ.
κατά της Ρωσίας), θα το αποδεχτούμε, για διαφύλαξη της ενότητας της ΕΕ,
αν και η έκφραση διαφορετικών απόψεων είναι μέρος των ευρωπαϊκών
αξιών”. Αυτό ανέφερε ο νέος υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, μιλώντας
στους υπόλοιπους Ευρωπαίους στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων, το
οποίο συγκλήθηκε προκειμένου να καταγγελθεί -για μια ακόμη φορά- η Ρωσία
για την κατάσταση στην Ουκρανία. Μεταξύ των Ευρωπαίων, υπάρχουν και οι
“σκληροπυρηνικοί”, οι οποίοι θέλουν, το επόμενο βήμα, να είναι νέες
κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Κάτι τέτοιο, όμως, φαίνεται ότι συνάντησε την
διαφωνία σειράς χωρών της ΕΕ, με αποτέλεσμα να προκύψει ένα πιο “μαλακό”
και συμβιβαστικό κείμενο.
Εάν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, οι διαφωνούντες με τις κυρώσεις στη Ρωσία, μάλλον κρύφτηκαν πίσω από την “διαφωνία” της Αθήνας και η Αθήνα με τη σειρά της τώρα εκμεταλλεύεται το πιο διαλλακτικό ανακοινωθέν για να πείσει ότι δεν υποχώρησε από τις θέσεις της. Βέβαια, στο νέο κείμενο υπάρχουν αλλαγές που όμως δεν διαφοροποιούν την ουσία. Το θέμα των κυρώσεων προς τη Ρωσία μετατίθεται για αργότερα, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο, λόγω των διαφωνιών εντός της ΕΕ, αλλά και επιχειρηματικών κύκλων από όλες τις χώρες που πλήττονται από το εμπάργκο. Και αυτό το ήξερε καλά η ελληνική κυβέρνηση, η οποία σήκωσε δήθεν το μπαϊράκι της “υπεράσπισης της Ρωσίας”.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η “επίθεση φιλίας” από τη Μόσχα, ήταν αναμενόμενη. Έτσι, ο Ρώσος υπουργός Οικονομικών, Αντόν Σιλουάνοφ, σε αποκλειστική δήλωσή του στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNBC, είπε πως “μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει τέτοια συζήτηση, αλλά εφόσον προκύψει, η Ρωσία θα εξετάσει τη δυνατότητα παροχής οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα”.
Από την άλλη, η Επίτροπος Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, Μογκερίνι, όταν ερωτήθη “πόσο συνεργάσιμο βρήκατε το νέο Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών”, η απάντηση που έδωσε τα λέει όλα: “Πρέπει να πω ότι, προφανώς, διατήρησε τη θέση του. Τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης η οποία άλλαξε μόλις αυτές τις μέρες, ενώ είχε ληφθεί η απόφαση για αυτό το Έκτακτο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων. Επιτρέψτε μου όμως να πω ότι τηλεφώνησα στον πρωθυπουργό Τσίπρα την Τρίτη, όχι μόνο για να τον συγχαρώ, αλλά και για να συζητήσω μαζί του, να ξεκινήσω μια συζήτηση για το περιεχόμενο της σημερινής συζήτησης. Δεν περίμενα ότι θα σχηματιστεί τόσο γρήγορα κυβέρνηση ώστε να είναι παρών σήμερα ο νέος υπουργός. Αυτό συνέβη. Συνομίλησα χθες με τον υπουργό για το προσχέδιο συμπερασμάτων και σήμερα, επιτρέψτε μου να πω, επιμένουν στις θέσεις τους αλλά η συμπεριφορά ήταν εξαιρετικά εποικοδομητική και θα έλεγα ιδιαίτερα προσηλωμένη στην εύρεση και διατήρηση της ενότητας της ΕΕ. Και πιστεύω αυτό πρέπει να το τονίσουμε. Πιστεύω πως ήταν μια εξαιρετικά θετική άσκηση. Το ότι δεν τον καλωσορίσαμε απλά στην οικογένεια, όπως κάνουμε με όλους τους νέους υπουργούς Εξωτερικών, αλλά το ότι μπορέσαμε να βγούμε σαφώς από την συνάντηση με μια συναινετική απόφαση, μια ουσιαστική απόφαση που είναι συνεπής και αξιόπιστη σε ευθεία συμφωνία με τη γραμμή που συζητήθηκε και με τον Πρόεδρο Tusk κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου”.
Πάντως, ο υπουργός Εξωτερικών είπε και πέντε λόγια, με τα οποία έδειξε την ... διαφοροποίησή του. “Αναρωτιέμαι -είπε- είναι οι κυρώσεις το καλύτερο και πιο αποτελεσματικό όπλο για την αντιμετώπιση της κατάστασης; Ασφαλώς θα ήταν αρνητική εξέλιξη αν κάποιοι νομίζουν ότι ο ευρωπαϊσμός ταυτίζεται με την στάση του ενός ή του άλλου κράτους απέναντι στις κυρώσεις. Ένα μέτρο που όπου εφαρμόστηκε μόνο επιτυχές δεν αποδείχτηκε. Η Ελλάδα αντιλαμβάνεται τα βαθιά αισθήματα πόνου του ουκρανικού λαού και είναι αλληλέγγυα με αυτόν. Καταδικάζει την πολιτική που οδηγεί σε ανθρωπιστικές καταστροφές. Αλλά η πολιτική των κυρώσεων δεν λύνει τα μεγάλα πολιτικά ζητήματα. Δεν έχουμε πεισθεί ότι οι κυρώσεις είχαν τα αποτελέσματα που προσδοκούσαμε όταν τις υιοθετούσαμε”.
Και, εμμέσως πλην σαφέστατα δηλώνοντας Ευρωπαϊστής, πρόσθεσε: “Δεν θα πρέπει να οδηγήσουμε την ΕΕ στην εξίσωση ότι ευρωπαϊστής είναι αυτός που συμφωνεί με τις κυρώσεις. Είμαστε αποφασισμένοι να εργαστούμε για την εγγύηση της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας, αλλά και να σκεφτούμε μακροπρόθεσμα: Τί επιδιώκουμε με τη Ρωσία; Θέλουμε να καταρρεύσει το θεσμικό σύστημα της Ρωσίας, το καθεστώς θα κάνει πίσω; Υπάρχει και η άλλη πλευρά του προβλήματος, να αποφύγουμε την αποσταθεροποίηση της Ευρώπης, γι’ αυτό και λαμβάνουμε μέτρα στήριξης της Ουκρανίας. Από την άλλη πλευρά, τα μέτρα έναντι της Ρωσίας δεν πρέπει να οδηγήσουν σε αποδιοργάνωση της χώρας, των θεσμών και της κοινωνίας”. Και κατέληξε: “Παρά τους δικούς μας αναστοχασμούς, περιοριζόμαστε σε λίγες παρατηρήσεις για να διευκολύνουμε το Συμβούλιο, το οποίο πρέπει να λαμβάνει αποφάσεις σε πλαίσιο μακροχρόνιας στρατηγικής. Να στηρίξουμε την Ουκρανία, να χτυπηθούν οι αποσχιστικές τάσεις, αλλά να μην ακολουθηθούν άγονες διαδικασίες που θα προκαλέσουν γενικότερη αστάθεια. Πολύ χειρότερη της σημερινής”.
http://www.antinews.gr
Εάν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, οι διαφωνούντες με τις κυρώσεις στη Ρωσία, μάλλον κρύφτηκαν πίσω από την “διαφωνία” της Αθήνας και η Αθήνα με τη σειρά της τώρα εκμεταλλεύεται το πιο διαλλακτικό ανακοινωθέν για να πείσει ότι δεν υποχώρησε από τις θέσεις της. Βέβαια, στο νέο κείμενο υπάρχουν αλλαγές που όμως δεν διαφοροποιούν την ουσία. Το θέμα των κυρώσεων προς τη Ρωσία μετατίθεται για αργότερα, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο, λόγω των διαφωνιών εντός της ΕΕ, αλλά και επιχειρηματικών κύκλων από όλες τις χώρες που πλήττονται από το εμπάργκο. Και αυτό το ήξερε καλά η ελληνική κυβέρνηση, η οποία σήκωσε δήθεν το μπαϊράκι της “υπεράσπισης της Ρωσίας”.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η “επίθεση φιλίας” από τη Μόσχα, ήταν αναμενόμενη. Έτσι, ο Ρώσος υπουργός Οικονομικών, Αντόν Σιλουάνοφ, σε αποκλειστική δήλωσή του στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNBC, είπε πως “μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει τέτοια συζήτηση, αλλά εφόσον προκύψει, η Ρωσία θα εξετάσει τη δυνατότητα παροχής οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα”.
Από την άλλη, η Επίτροπος Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, Μογκερίνι, όταν ερωτήθη “πόσο συνεργάσιμο βρήκατε το νέο Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών”, η απάντηση που έδωσε τα λέει όλα: “Πρέπει να πω ότι, προφανώς, διατήρησε τη θέση του. Τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης η οποία άλλαξε μόλις αυτές τις μέρες, ενώ είχε ληφθεί η απόφαση για αυτό το Έκτακτο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων. Επιτρέψτε μου όμως να πω ότι τηλεφώνησα στον πρωθυπουργό Τσίπρα την Τρίτη, όχι μόνο για να τον συγχαρώ, αλλά και για να συζητήσω μαζί του, να ξεκινήσω μια συζήτηση για το περιεχόμενο της σημερινής συζήτησης. Δεν περίμενα ότι θα σχηματιστεί τόσο γρήγορα κυβέρνηση ώστε να είναι παρών σήμερα ο νέος υπουργός. Αυτό συνέβη. Συνομίλησα χθες με τον υπουργό για το προσχέδιο συμπερασμάτων και σήμερα, επιτρέψτε μου να πω, επιμένουν στις θέσεις τους αλλά η συμπεριφορά ήταν εξαιρετικά εποικοδομητική και θα έλεγα ιδιαίτερα προσηλωμένη στην εύρεση και διατήρηση της ενότητας της ΕΕ. Και πιστεύω αυτό πρέπει να το τονίσουμε. Πιστεύω πως ήταν μια εξαιρετικά θετική άσκηση. Το ότι δεν τον καλωσορίσαμε απλά στην οικογένεια, όπως κάνουμε με όλους τους νέους υπουργούς Εξωτερικών, αλλά το ότι μπορέσαμε να βγούμε σαφώς από την συνάντηση με μια συναινετική απόφαση, μια ουσιαστική απόφαση που είναι συνεπής και αξιόπιστη σε ευθεία συμφωνία με τη γραμμή που συζητήθηκε και με τον Πρόεδρο Tusk κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου”.
Πάντως, ο υπουργός Εξωτερικών είπε και πέντε λόγια, με τα οποία έδειξε την ... διαφοροποίησή του. “Αναρωτιέμαι -είπε- είναι οι κυρώσεις το καλύτερο και πιο αποτελεσματικό όπλο για την αντιμετώπιση της κατάστασης; Ασφαλώς θα ήταν αρνητική εξέλιξη αν κάποιοι νομίζουν ότι ο ευρωπαϊσμός ταυτίζεται με την στάση του ενός ή του άλλου κράτους απέναντι στις κυρώσεις. Ένα μέτρο που όπου εφαρμόστηκε μόνο επιτυχές δεν αποδείχτηκε. Η Ελλάδα αντιλαμβάνεται τα βαθιά αισθήματα πόνου του ουκρανικού λαού και είναι αλληλέγγυα με αυτόν. Καταδικάζει την πολιτική που οδηγεί σε ανθρωπιστικές καταστροφές. Αλλά η πολιτική των κυρώσεων δεν λύνει τα μεγάλα πολιτικά ζητήματα. Δεν έχουμε πεισθεί ότι οι κυρώσεις είχαν τα αποτελέσματα που προσδοκούσαμε όταν τις υιοθετούσαμε”.
Και, εμμέσως πλην σαφέστατα δηλώνοντας Ευρωπαϊστής, πρόσθεσε: “Δεν θα πρέπει να οδηγήσουμε την ΕΕ στην εξίσωση ότι ευρωπαϊστής είναι αυτός που συμφωνεί με τις κυρώσεις. Είμαστε αποφασισμένοι να εργαστούμε για την εγγύηση της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας, αλλά και να σκεφτούμε μακροπρόθεσμα: Τί επιδιώκουμε με τη Ρωσία; Θέλουμε να καταρρεύσει το θεσμικό σύστημα της Ρωσίας, το καθεστώς θα κάνει πίσω; Υπάρχει και η άλλη πλευρά του προβλήματος, να αποφύγουμε την αποσταθεροποίηση της Ευρώπης, γι’ αυτό και λαμβάνουμε μέτρα στήριξης της Ουκρανίας. Από την άλλη πλευρά, τα μέτρα έναντι της Ρωσίας δεν πρέπει να οδηγήσουν σε αποδιοργάνωση της χώρας, των θεσμών και της κοινωνίας”. Και κατέληξε: “Παρά τους δικούς μας αναστοχασμούς, περιοριζόμαστε σε λίγες παρατηρήσεις για να διευκολύνουμε το Συμβούλιο, το οποίο πρέπει να λαμβάνει αποφάσεις σε πλαίσιο μακροχρόνιας στρατηγικής. Να στηρίξουμε την Ουκρανία, να χτυπηθούν οι αποσχιστικές τάσεις, αλλά να μην ακολουθηθούν άγονες διαδικασίες που θα προκαλέσουν γενικότερη αστάθεια. Πολύ χειρότερη της σημερινής”.
http://www.antinews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου