Η μάστιγα της ανεργίας πλέον κινείται σε επίπεδα ρεκόρ άνω του 21% και πλήττει, αδιάκριτα, όλα τα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, ανεξαρτήτου ηλικίας.
Οι μικρές ηλικίες του εργατικού δυναμικού της χώρας αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της αδυναμίας να εισέλθουν στην αγορά εργασίας. Οι μεγάλες ηλικίες αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της αδυναμίας, όταν απολυθούν να μην μπορούν να επανέλθουν σε εργασιακό καθεστώς.
Το δεδομένο είναι, ότι οι ηλικίες άνω των 55 ετών, όταν βρεθούν χωρίς δουλειά,
είναι, σχεδόν, αδύνατον να βρουν και πάλι εργασία.
Οι συγκεκριμένες ηλικίες, λόγω και των οικογενειακών υποχρεώσεων που έχουν δημιουργήσει, αντιμετωπίζουν τεράστιο πρόβλημα. Έτσι βλέπουμε, δυστυχώς, το φαινόμενο σε αυτές τις ηλικίες, να βάζουν ακόμη και τέλος στη ζωή τους, μη μπορώντας να αποδεχθούν τον κοινωνικό αποκλεισμό τους, καθώς και ότι δεν μπορούν να σταθούν αρωγοί στο στενό τους οικογενειακό κύκλο. Τραγικό….
Τα προσεχή τρία χρόνια, που, όπως φαίνεται, η οικονομική κρίση θα συνεχίσει να «θερίζει» την ελληνική κοινωνία, επιβάλλεται να στρέψουμε τη προσοχή μας στο εν λόγω θέμα.
Αν δεν το κάνουμε; Είναι ορατός ο κίνδυνος να τιναχθεί στον αέρα ο κοινωνικός ιστός της χώρας. Χρειάζονται, λοιπόν, επειγόντως ριζικές προτάσεις και λύσεις.
Κατά την άποψη μου, λοιπόν, θα πρέπει για άνεργους, γυναίκες και άνδρες, άνω των 55 ετών και οι οποίοι έχουν ένσημα μέχρι 7.500, να καταβάλλεται επίδομα ανεργίας.
Παράλληλα, να καλύπτονται, από το ταμείο ανεργίας, μέχρι το έτος συνταξιοδότησης τους (εκτός αν βρουν εργασία), με ταυτόχρονη κάλυψη των εισφορών τους στα ταμεία τους και (βέβαια) ιατροφαρμακευτική κάλυψη.
Οι εισφορές στα ταμεία τους θα καταβάλλονται στο βασικό ημερομίσθιο στη περίπτωση των εργατών ή στο βασικό μισθό στη περίπτωση των υπαλλήλων.
Έτσι οι άνθρωποι, που ξαφνικά, στην πιο παραγωγική ίσως στιγμή της ζωής τους βρέθηκαν στο δρόμο, θα μπορέσουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια, έως ότου λάβουν τη σύνταξή τους, μετά από το 65ο έτος της ηλικίας τους.
Προσωπικά δεν πιστεύω, ότι όλα τα παραπάνω αποτελούν, σπατάλη ή πολυτέλεια, ώστε η Πολιτεία να αντιμετωπίσει το συγκεκριμένο σοβαρό πρόβλημα.
Αντίθετα, θεωρώ, ότι η μη επίλυση του, ενδέχεται να αποτελέσει πραγματική «βόμβα» στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας και κατά συνέπεια του ελληνικού κράτους.
* O Νικήτας Κακλαμάνης, είναι πρώην δήμαρχος Αθηναίων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου