Είναι στο χέρι μας....

Ως την Κυριακή η αγωνία που καταγραφόταν στα κόμματα και αποτυπωνόταν στα δελτία ειδήσεων και στην ενημέρωση είχε σχέση με το αν ή όχι θα εκταμιευτεί η δόση, μετά το φιάσκο της προηγούμενης εβδομάδος και το veto που άσκησε η Γερμανία με δυο συνοδοιπόρους της. 

ΜΕΤΑ τη μαραθώνια διαβούλευση οι εταίροι αποφάσισαν ότι δεν μπορούσαν να αφήσουν την Ελλάδα να πεθάνει από οικονομική ασφυξία, σ' ένα τόσο ασταθές οικονομικό και τόσο ταραχώδες κοινωνικό περιβάλλον. 

Έτσι  πάρθηκε μια απόφαση που καταρχήν εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα του ελληνικούς χρέους, πράγμα που σημαίνει ότι το ΔΝΤ συνεχίζει τη χρηματική συμβολή του στο δανεισμό, παρέχοντας ταυτόχρονα εγγύηση στα ξένα κεφάλαια και στις αγορές που θα επέλεγαν να επενδύσουν σε μιαν Ελλάδα που δεν θα βρίσκεται με το ένα πόδι εντός της Ευρωζώνης και με το άλλο εκτός. 

ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ απολύτως βέβαιο ότι το δημόσιο ταμείο δυσκολεύεται να καταθέσει μισθούς και συντάξεις για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Δεκέμβρη, όταν οι τράπεζες έχουν στεγνώσει και βρίσκονται στο χείλος της καταστροφής, όταν το κράτος δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τα χρέη του προς ιδιώτες και η αγορά βρίσκεται σε ημιθανή κατάσταση, ενώ καλπάζει η ανεργία και τσακίζει η ύφεση, η απόφαση καταβολής της δόσης, με ταυτόχρονη τη μείωση των επιτοκίων δανεισμού και την επιμήκυνση της αποπληρωμής ανειλημμένων υποχρεώσεων, θα πίστευε κανείς ότι τουλάχιστον θα γινόταν αποδεκτή με ένα αίσθημα ανακούφισης τόσο από το φιλοευρωπαϊκής στόχευσης πολιτικό σύστημα όσο και από τα MME, που είχαν κτίσει στην προοπτική της μη εκταμίευσης και της επικείμενης πτώχευσης.

 Τουλάχιστον, από δω και πέρα, στην Ελλάδα εναπόκειται να προχωρήσει γρήγορα στην οικονομική ανάκαμψη, δίνοντας τη δυνατότητα στο κράτος να αποσύρει σταδιακά τα δυσβάστακτα μέτρα της δημοσιονομικής πειθαρχίας που έχουν τώρα επιβληθεί. 

ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ γιατί να φαίνονται περίεργα τα ναι μεν αλλά... που ήδη κυριαρχούν στο σχολιασμό της στάσης των εταίρων μας αλλά και στην καταβολή της δόσης που ακολουθούνται από ένα σωρό υποσημειώσεις ώστε να φαίνεται η καταβολή ως... μη καταβολή! 

Έχουμε θητεύσει στη μιζέρια, έχουμε δώσει εξετάσεις στον ονειδισμό, έχουμε κάνει διδακτορική διατριβή ώστε τα ασήμαντα να γίνονται σημαντικά και τα σημαντικά να μοιάζουν ανύπαρκτα.

 ΕΠΟΜΕΝΩΣ, ούτε σήμερα πρέπει να περιμένουμε την αναγνώριση που οφείλεται στον Α. Σαμαρά, στην κυβέρνησή του, στους κυβερνητικούς εταίρους που μέσα σε πέντε μήνες κατάφεραν εκείνο που φαινόταν ακατόρθωτο: 

Να κρατηθεί, επί ίσοις όροις, η Ελλάδα στην Ευρωζώνη, να υπάρχει η προοπτική της επανεκκίνησης στην οικονομία και μια βαθιά ανάσα χρόνου για να σχεδιάσουμε το αύριο που δεν θα μοιάζει πια με το ζοφερό μας χθες. 

Στο χέρι μας είναι...

.

 

 

 http://elpidablog.blogspot.gr/2012/11/blog-post_8269.html