Συνοχή και αλληλεγγύη σώζουν την Ευρωζώνη

 Το πρόβλημα μας δεν είναι μόνον ότι η Τρόικα που εκπροσωπεί τους δανειστές μας δεν έχει καταλάβει ότι οι συνεχείς και πολλές φορές παράλογες απαιτήσεις της εμφανιζόμενες είτε ως νέα μέτρα είτε ως διασφάλιση των συμφωνηθέντων, προστιθέμενες στα μη εφαρμοζόμενα παλαιά, έφεραν τη χώρα μας
στην κρίσιμη κατάσταση. 
Το χειρότερο:  Δεν υπάρχει ίχνος αντοχής για μελλοντικές

ανάλογες εθνικές καταβολές χωρίς λαϊκή εξέγερση.

ΕΙΝΑΙ και που ο κάθε εταίρος στην Ευρωζώνη με προεξάρχουσα την καγκελάριο Μέρκελ, που έχει στραμμένη την προσοχή της στη δική της εκλογική αναμέτρηση του Σεπτέμβρη εξετάζει το ελληνικό ζήτημα όχι για να συμβάλει έντιμα, καθαρά και αποφασιστικά στην άμεση και μόνιμη επίλυση του, όσο για να αποφύγει να μη σκάσει το όλον στα χέρια του και έχει επιπτώσεις στη δική του χώρα 
Ναι, αλλά αυτό δεν λέγεται αλληλεγγύη, δεν λέγεται συνοχή της Ευρωζώνης, καθότι απ ασφαλίζει τη βόμβα της διάλυσης, που καθιστά σκοτεινό και απρόβλεπτο το μέλλον της. 

ΤΗΝ ΩΡΑ που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν είναι δυνατόν να μιλήσει κανείς με βεβαιότητα ότι θα δούμε λευκό καπνό αναθρώσκοντα από τη συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών των χωρών της Ευρωζώνης, που θα σημάνει και την εκταμίευση τουλάχιστον των πρώτων 31,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αυτό όμως που ο καθένας μπορεί να ελπίζει είναι ότι δεν θα επιβληθεί η στυγνή λογική των αριθμών έναντι της κοινωνικής σταθερότητας στην Ελλάδα, όταν οι Πολίτες της δοκιμάζονται σκληρά επί μία τετραετία χωρίς να βλέπουν κάποιο φως στο βάθος.

 ΠΙΣΤΕΥΩ ότι οι εταίροι μας κατανοούν ότι η κυβέρνηση Σαμαρά είναι η τελευταία απόπειρα που κάνει η Ελλάδα για να μη δει την οικονομία της να διαλύεται εις τα εξ ων συνετέθη και τους Πολίτες της στην άκρα απελπισία από την ανεργία που θερίζει και την ανέχεια που θριαμβεύει. 
Θέλω ακόμη να πιστεύω ότι οι εταίροι μας έχουν αντιληφθεί ότι η γεωπολιτική στρατηγική θέση της χώρας μας τους είναι απόλυτα χρήσιμη για είσδυση σε αγορές μεγάλες, αλλά δύσκολα προσπελάσιμες, και ακόμη ότι οι τρεις αρχηγοί που έχουν συμπτύξει την εθνική συμμαχία, ξεκινώντας από διαφορετικές ιδεολογικές προσεγγίσεις, έχουν αναλάβει μέγα πολιτικό κόστος έναντι ενός πολιτικού εσωτερικού αντιευρωπαϊκού μετώπου που τείνει να δημιουργηθεί από πολιτικά σχήματα ανεξέλεγκτης λαϊκίστικης έως και επικίνδυνης αντιευρωπαϊκής υστερίας. 
Αν η απόφαση δεν θα ληφθεί και θα παραπεμφθεί στον Δεκέμβρη, τότε σημαίνει ότι οι ηγέτες της Ευρωζώνης έχουν προσηλωθεί να κοιτάζουν το δέντρο, χάνοντας το δάσος της συνοχής. 

ΩΣΤΟΣΟ, η ανάγνωση της όποιας απόφασης θα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον όχι μόνον για την Ελλάδα, όχι μόνον για τον βαρέως χειμαζόμενο Νότο, αλλά και για την πίστη που οφείλουν να έχουν οι ηγέτες της Ευρώπης στη λειτουργία της Ευρωζώνης ή μήπως κι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι εξεμέτρησε τον βίο της, χωρίς καν να έχει ολοκληρωθεί.

 http://elpidablog.blogspot.gr/2012/11/blog-post_6570.html