Ευαισθησία και πολιτική

του Δημοσθένη Δαββέτα 

 Η τρέχουσα αντίληψη είναι πως όσοι κάνουν πολιτική στερούνται ευαισθησίας ή ότι η ευαισθησία είναι μειονέκτημα απέναντι στην πολιτική στρατηγική. Με αυτό τον τρόπο φτιάχνουμε πολιτικούς οι οποίοι έχουνε ένα ξερό εγκεφαλικό τρόπο δράσης και λειτουργίας, μια ηλεκτρονική, μηχανιστική σκέψη που βλέπει τα γεγονότα με τη μεγαλύτερη δυνατή ψυχρότητα. Κι αν η πολίτικη εμπεριέχει σαν

συστατικό της στοιχείο την ευαισθησία; Γιατί τι είναι ευαισθησία; Είναι η καλή αίσθηση αυτού του οποίου υπάρχει στην κοινωνία, είναι η δημιουργική αίσθηση αυτού που η κοινωνία και οι ανάγκες της ζητούν. Ένας πολιτικός έχει ανάγκη την ευαισθησία. Και δεν μιλάω για προσωπική ευαισθησία αλλά για κοινωνική. Το να ‘ναι ευαίσθητος απέναντι στα κοινωνικά προβλήματα πάει να πει πάνω απ’ όλα ότι είναι κάποιος που ακούει τη φωνή των πολιτών. Και εφόσον την ακούει, την ενσωματώνει μέσα στη στρατηγική του, στην πολιτική του πρόταση και δημιουργεί κάτι το οποίο έχει σχέση με το εφικτό και ταυτόχρονα το δημιουργικό. Αρά λοιπόν αυτή η αντίληψη είναι λαθεμένη, και πιστεύω πως όταν η ευαισθησία κερδίσει ακόμα περισσότερο ρόλο στην πολιτική, τόσο η πολιτική θα ναι πιο ανθρώπινη και όχι απομακρυσμένη σε μια γλώσσα εγκεφαλική συχνά ακατανόητη για τις πλατιές μάζες. Στην Αρχαία εποχή η ευαισθησία είχε δημιουργήσει ένα “concept” το οποίο λεγόταν «Αιδώς» και το διαβάζουμε κάλλιστα στο κείμενο του Θουκυδίδη, όταν μιλούσε ο Περικλής για τους νεκρούς. Σ’ αυτό το εκπληκτικό κείμενο βλέπουμε ότι οποίος δεν έπραττε τα δέοντα για το καλό της πόλης, εθεωρείτο «άχρηστος», όπως το λέει το κείμενο, με αποτέλεσμα να υφίσταται τις συνέπειες της «Αιδούς». Και εδώ θα κάνω μια διάκριση ανάμεσα στην «Αιδώ» και την «Ύβρη», διότι η «΄Υβρις» είναι κάτι το οποίο πλήττει προσωπικά έναν άνθρωπο, ενώ η «Αιδώς» είναι οι συνέπειες της μη ορθής συμπροφοράς ενός προσώπου ή συγκεκριμένα ενός πολιτικού απέναντι στην πολιτική ευαισθησία και πραγματικότητα. Η «Αιδώς» λοιπόν είναι ένα θεμελιακό στοιχείο για τη σύγχρονη πολιτική προσωπικότητα και οι σύγχρονοι πολιτικοί αν θέλουν να προχωρήσουν με βήματα δημιουργικά και ουσιαστικά θα πρέπει να βάλουν την έννοιά της, δηλαδή μια μορφή ευαισθησίας, σαν το πρωταρχικό τους στοιχείο ανάμεσα στα οράματά τους και στη φωνή του κόσμου. *O Δημοσθένης Δαββέτας, είναι καθηγητής στο IESA (International Studiesin History and Business of Art & Culture) στο Παρίσι,ποιητής, συγγραφέας,ζωγράφος και performer

http://www.parapolitika.gr/ArticleDetails/tabid/63/ArticleID/564247/Evaisthisia-kai-politiki.aspx