Σε κομβικό σημείο βρίσκεται η Πρωθυπουργία Σαμαρά, ένα χρόνο μετά τις εκλογές που ανέδειξαν τη ΝΔ πρώτο κόμμα.
Η παρτίδα σώθηκε, τα δύσκολα ανηφορικά χιλιόμετρα που έπρεπε να
διανύσουμε τα «φάγαμε», η δανειοδότηση του κράτους συνεχίστηκε
απρόσκοπτα, η χώρα ξαναβρήκε βηματισμό,
αξιοπρέπεια, φωνή.
Βεβαίως δεν έλειψαν ποτέ οι «ειδικοί», που προέβλεπαν χρεοκοπία: τον
Οκτώβρη, τον Δεκέμβρη, τον Φλεβάρη, πριν ή μετά τις επισκέψεις της
τρόικας (των τριών «μάγων» του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι δεν μπορεί, κάποια
στιγμή θα τους φέρουν και την εξουσία δώρο…)
Η μη επιβεβαίωση των experts της κρίσης, δεν τους αποτρέπει από το να συνεχίζουν να βλέπουν σεισμούς, λιμούς, καταποντισμούς.
Ακαδημαϊκοί σε «νευρική κρίση» που αναδεικνύονται σε χαρτορίχτρες της συμφοράς…
Παράλληλα όμως, η εφαρμογή ενός μη ρεαλιστικού προγράμματος (των
αρχάριων του excel) βασίστηκε πάνω σε πρωτόγνωρες θυσίες, ιδίως των μη
εχόντων, δημιούργησε μια άνευ προηγούμενου ύφεση και ανεργία, ψαλίδισε
ζωές και όνειρα…
Η ανάκαμψη είναι προφανές ότι δεν έρχεται μέσω …ΦΕΚ, τα πρόσωπα στις
θέσεις-κλειδιά δεν ήταν πολλές φορές τα ενδεικνυόμενα, η Κυβέρνηση
συνεργασίας είχε πολλά προβλήματα: συνεννόησης, κοινών αξιών,
προτεραιοτήτων και ασφαλώς σκοπιμοτήτων…
Με σύστημα 4-2-1 δεν διοικείς όχι κράτος, αλλά ούτε ποδοσφαιρική ομάδα.
Το να αλλάξει ο «αλγόριθμος» της τρικομματικής δεν λέει τίποτα, η
τομή θα είναι κάθε νέα ανάγκη για στελέχωση, να κρίνεται επί (κατά το
δυνατόν) μιας αξιολογικής βάσης, με επικρατούσα την κοινή και όχι την
μικροκομματική λογική.
Κομβικό είναι το σημείο της δύσκολης απόφασης για την ΕΡΤ: ο
Πρωθυπουργός δείχνει αποφασισμένος να τα βάλει με το «βαθύ κράτος», ενώ
Κουβέλης και Βενιζέλος εμφανίζονται ως προστάτες αυτού, σε ένα
ασυνήθιστο αγώνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, για το ποιος είναι πιο «συμπονετικός».
Η κρίση που προκλήθηκε λόγω της ΕΡΤ δείχνει ανάγλυφα γιατί οι
τολμηρές αποφάσεις πήγαν πίσω, δείχνει ποιοι είναι οι ριζοσπάστες και
ποιοι σπεύδουν να εκφράσουν συμπαράσταση στους προνομιούχους. Όταν
απαιτείς ως υπάλληλος σε κρατική εταιρεία να μην έχεις καμία οικονομική
επίπτωση, θεωρείς τους λοιπούς «κολίγους» και ως εκ τούτου συμπαράσταση
γνήσια λαϊκή δεν θα υπάρξει…
Ένα χρόνο μετά τις εκλογές, η επανάληψη τους δείχνει πιο πιθανή από
ποτέ. Άλλωστε όταν θέλεις κάτι πολύ, πρέπει να ρισκάρεις. Οι
επαγγελματίες της μικροπολιτικής ομιλούν για απρόβλεπτη, μη αναγκαία
κίνηση.
Η εξουσία είναι το μέσο για να αλλάξει η χώρα, δεν είναι αυτοσκοπός.
Ο λαός θα ανταμείψει στην κάλπη τον ηγέτη που δεν φοβάται, αυτόν που
δεν συμβιβάζεται με τα κακώς κείμενα, δεν αλλάζει όραμα και στόχους.
Τα όνειρα εκδικούνται, αλλά υπάρχουν κι άλλα πολλά που μένουν ανεκπλήρωτα.
Μόνο και μόνο για αυτά θα υπάρξει επόμενη μέρα.
Με ή χωρίς εκλογές…
Κι αν κάποιοι ψάχνουν το πρόσημο του πρώτου έτους διακυβέρνησης
Σαμαρά, η ατάκα είναι επίκαιρη όσο ποτέ: «μην κάνετε λάθος, κερδίσαμε…»
Μικρός Οδυσσέας
http://www.antinews.gr/2013/06/17/219042/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου