«TA ΔΥΟ ΑΚΡΑ»

  Τις τελευταίες ημέρες γίνεται πολλή συζήτηση για την ύπαρξη ή μη των δύο άκρων. Μετά τις δηλώσεις Λαζαρίδη τα Μ.Μ.Ε. ανέδειξαν σε μέγα πολιτικό θέμα τον προβληματισμό αυτόν επιδιώκοντας κατά τα γνωστά να εμφανίσουν διιστάμενες απόψεις και τάσεις στη Νέα Δημοκρατία.
       Να θυμηθούμε όμως ότι τον όρο των δύο άκρων τον χρησιμοποίησε και ο Γεώργιος Α. Παπανδρέου «ο γέρος της Δημοκρατίας» όταν ως αρχηγός της Ένωσης Κέντρου αλλά και ως Πρωθυπουργός της Ελλάδος διετράνωνε τον αγώνα του κατά των δύο άκρων.  Σήμερα βέβαια ο χώρος των δύο άκρων έχει διαφοροποιηθεί και οι

διαβαθμίσεις των επικεντρώνονται σε επιθετικούς προσδιορισμούς.  Όμως ο όρος με την αρχική του έννοια υπάρχει.
        Είναι γνωστό ότι η Αριστερά (κομμουνισμός – σοσιαλισμός) έχουν κοινές βάσεις στον θεωρητικό τους τομέα τόσο με τον φασισμό όσο και με τον εθνικοσοσιαλισμό και είναι περίεργο το ότι δεν θεωρούνται συγγενείς πολιτικοί χώροι αλλά και στις πολιτικές τακτικές και στρατηγικές γιατί επιδιώκουν τον προσεταιρισμό των εργατικών τάξεων. Η διαφοροποίησή τους γίνεται όταν επικρατούν και καταλήγουν ολοκληρωτικά καθεστώτα αλλά και η διαρκής αντιπαλότητά τους, ίσως για την επικράτηση στα συνδικάτα, είναι έντονη.  Δεν είναι τυχαία τα όσα συνέβησαν στο Πέραμα. Η ιστορία έχει δείξει ότι το ένα άκρο έχει την ανάγκη της υπάρξεως του άλλου για να το επισείει ως αντίπαλο δέος.
          Αυτό επιβεβαιώθηκε με τις αντιφασιστικές πορείες που έγιναν στον Κορυδαλλό την άλλη ημέρα της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα. Αντί να σεβαστούν τη μνήμη του άτυχου νέου, κουκουλοφόροι – προφανώς αριστερών τάσεων – κατά την συνήθη τους τακτική έσπασαν τράπεζες, κατέστρεψαν μαγαζιά και αυτοκίνητα.
 Ποιος ωφελήθηκε από τις βιαιοπραγίες αυτές; Προφανώς η Χρυσή Αυγή.
 Ποιος άλλος εκτός της Χρυσής Αυγής επιμένει στην προστασία των κουκουλοφόρων;  Η Αριστερά.
           Μετά τη δικτατορία και κυρίως τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης η Αριστερά επεδίωκε να προσαρτήσει την Ο.Ν.ΝΕ.Δ. στην άκρα δεξιά ως διάδοχο της δικτατορίας των συνταγματαρχών στην ιδεολογία και προφανώς φασίζουσα, οι δε νεολαίοι της άκρας δεξιάς και πράγματι οπαδοί της δικτατορίας προσπαθούσαν να προσεταιριστούν μέλη και στελέχη της. 
            Η Ο.Ν.ΝΕ.Δ. παρά τις δυσκολίες επέτυχε να επιβάλλει την παρουσία της με τις πολιτικές της θέσεις και την δράση της, ως οργάνωση δημοκρατική, πατριωτική με σθεναρή στάση κατά κάθε μορφής ολοκληρωτισμού.
              Η Ο.Ν.ΝΕ.Δ. δεν χαρίστηκε σε κανένα ούτε έδωσε και δικαίωμα για παρερμηνείες στις θέσεις της.  Άλλωστε οι πολιτικές αρχές της Νέας Δημοκρατίας, η ιδρυτική διακήρυξη και οι απόλυτα επιτυχημένες πολιτικές επιλογές της επέτρεπαν στα στελέχη της να έχουν ξεκάθαρες απόψεις.  Το πρόβλημα άρχισε όταν μερικοί προκειμένου να χαρακτηρισθούν, κυρίως από τα Μ.Μ.Ε., ως προοδευτικότεροι άλλων εβάσιζαν τις θέσεις τους προσανατολιζόμενοι με τις απόψεις της Αριστεράς.
               Ο διαχωρισμός αυτός σε προοδευτικότερους και συντηρητικότερους (που σε τελευταία ανάλυση είναι και φυσιολογικός) ήταν σαθρός διότι ήταν φαινομενικός χωρίς να αγγίζει την ιδεολογία του Κόμματος αλλά και χωρίς οι αναφερόμενοι να αισθανθούν την ανάγκη να ερμηνεύσουν την στάση τους. Και για το λόγο αυτό δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο οι ίδιοι μετά από κάποια περίοδο να χαρακτηρίζονται πάλι από τα Μ.Μ.Ε. αντιστρόφως.
       Η Νέα Δημοκρατία με την ιστορία της και τις αρχές της δεν έχει ανάγκη από δάνειες θέσεις ή περιστασιακές συμμαχίες.  Είναι γνωστό άλλωστε ότι οι οπαδοί της αποτελούν ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας με την απαίτηση σταθερών πολιτικών θέσεων. Ένα μεγάλο τμήμα των οπαδών της έχει ισχυρές ιδεολογικές καταβολές, συναισθηματικούς δεσμούς με την παράταξη, τους πολιτικούς της και τα πιστεύω της.
 Έτσι ενώ πράγματι η κυβέρνηση Σαμαρά έχει επιτελέσει έργο και ο ίδιος προσπαθεί στο έπακρο δεν είναι λίγοι που αποστασιοποιούνται είτε διότι πιστεύουν ότι με τις πολιτικές εξελίξεις διασώζεται το ΠΑΣΟΚ είτε διότι δεν εφαρμόζεται πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας.  Λησμονούν βέβαια ότι ο Ελληνικός Λαός προέκρινε την λύση αυτή αφού μάλιστα πολλοί από τους διαμαρτυρόμενους όπως και άλλοι Έλληνες πολίτες παρασύρθηκαν στην ψήφο των μικρών κομμάτων.
Το κομμάτι αυτό των οπαδών της Νέας Δημοκρατίας είναι σημαντικό όχι μόνο για τις προσεχείς Αυτοδιοικητικές  και Ευρωπαϊκές εκλογές αλλά και για τις Εθνικές.  Εάν με αφορμή την επιλογή των υποψηφίων από άλλους χώρους ή δανεικούς με αντικομματική διαδρομή αποστασιοποιηθεί ένα τμήμα των οπαδών της Νέας Δημοκρατίας σε άλλους χώρους ποιος εγγυάται το πώς θα συμπεριφερθούν στις Εθνικές εκλογές. 
Υπάρχει το προηγούμενο του Καρατζαφέρη, το κόμμα του οποίου εμφανίσθηκε με αξιοπρεπές ποσοστό στις Αυτοδιοικητικές εκλογές όταν η Νέα Δημοκρατία έδωσε το χρίσμα στον κ. Τζαννετάκο, ο οποίος είχε διαφοροποιηθεί από την ηγεσία στο θέμα της αναγραφής του θρησκεύματος.
          Όσο και αν πολιτικά εφαίνετο ασήμαντο ο Καρατζαφέρης το εκμεταλλεύτηκε – δεν ήτο τυχαίο το «Ορθόδοξος» αν και αδόκιμο – και απέσπασε όσους το θεωρούσαν σημαντικό. Μετά ακολούθησαν οι Ευρωεκλογές με την καθιέρωση τουλάχιστον δεκαετίας και στην Ελληνική Βουλή.
          Η Νέα Δημοκρατία έχει τη δυνατότητα να διαμορφώνει τις πολιτικές εξελίξεις και κυρίως να προωθήσει πολιτικές απόψεις που θα επαναφέρουν στην κοινή γνώμη καθαρή πολιτική αντιμετώπιση των προβλημάτων μακριά από επικοινωνιακές μεθόδους.
           Η Νέα Δημοκρατία δεν έχει ανάγκη να χαρίζεται σε κανένα.
 Εκείνο που έχει ανάγκη είναι να διατρανώνει τις αρχές και τις θέσεις της.
                                                                 Δημήτριος Α. Τσιγκούνης

http://elpidablog.blogspot.gr/