Ο Σαμαράς δεν απειλείται

ΕΓΓΥΗΤΗΣ ΤΗΣ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΟΣ

 Έμπρακτη άπάντησις Σαμαρά στις άπειλές Τσίπρα

Αναφερθήκαμε στην μεγάλη ατέλεια του Συντάγματος, σχετικώς με τήν εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, που επιτρέπει σέ μία μειοψηφία 121 βουλευτών νά διάλυση πρόωρα τήν Βουλή καταργώντας τήν θεμελιώδη άρχή της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Βέβαια ή στρέβλωσις αυτή  ουδέπoτε ίσχυσε πραγματικά.

Ποτέ δέν φθάσαμε νά διαλυθή ή Βουλή επειδή κατά την ψηφοφορία γιά την ανάδειξη Προέδρου δέν επετεύχθη ό ελάχιστος απαιτούμενος αριθμός των 180 ψήφων. 

Μόνο σέ μία περίπτωση συνέβη αυτό, άλλά επειδή είχε προηγηθή συμφωνία όλων των κομμάτων. 

"Οταν τόν Νοέμβριο του 1989 σχηματίσθηκε ή οικουμενική κυβέρνηστς Ζολώτα, τά τρία κόμματα πού την εστηριξαν (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ Συνασπισμός της Άριστεράς) συνεφώνησαν αυτή νά εχη διάρκεια μέχρι την προεδρική εκλογή του Απριλίου 1990. 

Καί όταν έφθασε εκείνη ή στιγμή, ή Βουλή διελυθη επειδή τό απεφάσισε ή πρώτη κοινοβουλευτική δύναμις και όχι μία μειοψηφία 121 βουλευτών. Αυτό πού συνέβη κατ επανάληψιν στό παρελθόν ήταν ή άπειλή εκ μέρους της αντιπολιτεύσεως ότι θά ρίξη τήν Κυβέρνηση κατά τήν προεδρική εκλογή. 

Ή πρώτη φορά πού συνέβη αυτό ήταν τό 1995, oταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξελέγη ό κ. Κ. Στεφανόπου λος. 

Τότε ή Νέα Δημοκρατία, υπό τήν ηγεσία του Μιλτ. Έβερτ άπείλησε οτι θά έριχνε την Κυβέρνηση Παπανδρέου κατά τήν προεδρική εκλογή, χωρίς oμως νά διαθέτη μόνη της τόν απαιτούμενο αριθμό των 121 ψήφων. 

Έτσι, ήλθε ή πρότασις γιά τήν υποψηφιότητα Στεφανόπουλου από τήν πλευρά της Πολιτικής Άνοιξης του κ. Σαμαρά και εξελέγη Πρόεδρος μέ πλειοψηφία 181 ψήφων. 

Ή δεύτερη άπειλή γιά μή εκλογή Προέδρου καί πρόωρη διάλυση της Βουλής προήλθε πάλι άπό την Νέα Δημοκρατία, τό δεύτερο εξάμηνο του 1999 εν όψει της προεδρικής εκλογής του 2000. 

Ό Πρωθυπουργός κ. Σημίτης είχε καταστήσει σαφές δτι θά πρότεινε τόν κ. Στεφανόπουλο γιά δεύτερη προεδρική θητεία. Αρχικώς, μετά την νίκη τής ΝΔ στις ευρωεκλογές του Ιουνίου 1999, ό κ. Καραμανλής ως αρχηγός της αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως αντιδρούσε και έλεγε οτι προέχει νά φύγη ή Κυβέρνησις Σημιτη . 

Άλλά τελικώς, τόν Δεκέμβριο του 1999 ό κ. Καραμανλής έκάμφθη καί έδήλωσε ότι καί ή Νέα Δημοκρατία θά υπερψήφιζε τήν υποψηφιότητα Στεφανόπουλου. 

Σημαντικό ρόλο εδώ έπαιξε ή σθεναρά στάσις του κ. Σημίτη ό όποιος έδειξε οτι δέν θά ένέδιδε στην άπειλή της Νέας Δημοκρατίας καί ότι θά έφθανε μέχρι τήν τρίτη ψηφοφορία στήν Βουλή, ώστε νά έπιρρίψη εξ ολοκλήρου τήν ευθύνη σέ έκείνην, γιά την τυχόν πολιτική άναστάτω ση. 

Έπαιξε τότε επιτυχώς ό κ. Σημίτης τόν ρόλο του έγγυητου της σταθερότητος, καί μέ τήν στάση του άνάγκα σε τόν πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας νά υπαναχωρήση. 

Ή τρίτη άπειλή ήλθε τό 2009 άπό πλευράς ΠΑΣΟΚ Μετά τήν νίκη του στίς ευρωεκλογές του Ιουνίου, ό Γ. Παπανδρέου άρχισε νά άπειλή οτι θά ερριχνε την Νέα Δημοκρατία κατά την προεδρική εκλογή του Φεβρουαρίου 2010. 

Μάλιστα ήταν τόσο προσχηματική ή στάσις του, ώστε έφθασε στό σημείο νά δήλωση ότι τό κόμμα του θά εστήριζε τήν επανεκλογή στό προεδρικό αξίωμα του κ. Κάρολου Παπουλια, άλλά αυτό θά γινόταν μετά τήν διενέργεια εθνικών εκλογών. 

Δηλαδή τό ΠΑΣΟΚ θά κατεψήφιζε τήν υποψηφιότητα Παπούλια κατά τις προβλεπόμενες ψηφοφορίες στην Βουλή, θά προκαλούσε την διάλυση της Βουλής γιά νά γίνουν εκλογές καί στην νέα Βουλή θά υπερψήφιζε τό πρόσωπο πού είχε προηγουμένως καταψηφίσει

Όμως παρά την γελοιότητα τών άνωτέρω, πού ήταν σχετικά εύκολο νά άντι μετωπισθοϋν μέ μία σθεναρή στάση άπό κυβερνητικής πλευράς, τόν Σεπτέμβριο του 2009 ό Πρωθυπουργός κ Καραμανλής αιφνιδίως άνεκοίνωσε την προσφυγή σέ εκλογές, γιά νά έπακολουθήση ό,τι έπηκολούθησε. 

Ένώ άν δέν είχε ενδώσει στόν εκβιασμό του Γ. Παπανδρέου, είναι αμφίβολο οτι ό τελευταίος θά πραγματοποιούσε τήν άπειλή του γιά καταψήφιση της υποψηφιότητος Παπούλια. 

Τώρα λοιπόν, βρισκόμαστε σέ περίπου άνάλογη κατάσταση.

 Ό Σύριζα ήλθε πρώτος στίς ευρωεκλογές του Ιουνίου καί άπειλεϊ νά ρίξη τήν Κυβέρνηση κατά τήν επερχόμενη προεδρική έκλογή.

Όμως σέ σύγκριση μέ ό,τι συνέβη προγενέστερα, εχει δύο σοβαρά μειονεκτήματα. Τό πρώτο είναι ότι διαθέτει μόνον 71 βουλευτές. 

Παρ' όλα αυτά, ό κ. Τσίπρας άπειλεϊ, παριστάνοντας ότι διαθέτει σχεδόν τήν πλειοψηφία στήν Βουλή. 

Τό δεύτερο μειονέκτημά του είναι ότι εχει άπέναντί του τόν κ. Σαμαρά, ό όποιος δέν φέρεται διατεθειμένος νά ένδώση στόν εκβιασμό του, όπως έπραξε πρό πενταετίας ό Κ. Καραμανλής στόν εκβιασμό του Γ. Παπανδρέου. 

Όλα δείχνουν ότι ή άπάντησις του Αντώνη Σαμαρά στόν εκβιασμό Τσίπρα θά είναι σθεναρά. 

Θά προτείνη γιά τό αξίωμα του Προέδρου ενα πρόσωπο πού θά πληροί τά εχέγγυα τής εθνικής ενότητος καί θά άφήση τόν άρχηγό τής άξιωματικής Αντιπολιτεύσεως νά έκτεθή μέχρι τέλους. 

Έτσι, ενώ θά εχη άρχίσει ή κρίσιμη δια πραγμάτευσις γιά τό δημόσιο χρέος, ό κ. Τσίπρας θά άποκαλυφθή ενώπιον τής κοινής γνώμης ώς έπιδιώκων τήν άνατροπή, τήν άνωμαλια καί τήν καταστροφή τής οικονομίας. 

Ό δέ Πρωθυπουργός, μέ τήν άκαμπτη στάση του θά άποτελέση τόν εγγυητή τής σταθερότητος καί πι θανώτατα τόν καταλύτη τών πολιτικών πραγμάτων. 

http://elpidablog.blogspot.gr