Tο «παιχνίδι του δειλού»

Οι Αμερικανοί το ονομάζουν chiken game. Στα ελληνικά λέγεται το «παιχνίδι του δειλού». Είναι όταν δυο οδηγοί κατευθύνονται με ταχύτητα ο ένας πάνω στον άλλο και κερδίζει αυτός που θα φρενάρει ή πηδήξει από το αυτοκίνητό του ...δεύτερος.

Με απλά λόγια, όποιος έχει τα κότσια να αντέξει σε μια σύγκρουση είναι ο νικητής και ηττημένος ο... δειλός της υπόθεσης.
Εδώ και τρεις μήνες περίπου η διαπραγμάτευση της Ελλάδας με τους δανειστές έχει καταντήσει να είναι ένα τέτοιο «παιχνίδι του δειλού». Όποιος είναι πιο... κότα θα ηττηθεί γιατί απλά στο τέλος δεν άντεξε την πιθανότητα της σύγκρουσης.
Δεν ξέρουμε πράγματι αν η Ελλάδα είναι τόσο ισχυρή ώστε σ' αυτό το πολύ επικίνδυνο παιχνίδι να
φτάσει μέχρι τέλους. Άλλωστε, σημασία έχει και με ποιους συγκρούεσαι. Αν π.χ. έχεις ένας Φιατάκι και πας κόντρα με μια νταλίκα τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να κάνεις μαγκιές. Ακόμη και τη σύγκρουση να επιλέξεις έχει γίνει... λιώμα. Το πιο πιθανό είναι ότι μόλις δεις τον όγκο του φορτηγού να κάνεις το... δειλό.
Δυστυχώς η ελληνική κυβέρνηση έχει επιλέξει μέχρι στιγμής να «γκαζώνει» στη γραμμή εκκίνησης με ένα «Φιατάκι» και απέναντί της να βρίσκεται ένα τριαξονικό. Ο Τσίπρας, κάνοντας λάθος σε όλες τις πολιτικές του εκτιμήσεις πίστεψε ότι το μικρό αυτοκινητάκι θα κοντράρει το φορτηγό και τελικά αυτό θα είναι που θα κάνει την... κότα.
Τη μια εκτιμούσε ότι θα αλλάξει όλη η Ευρώπη γιατί δεν μπορεί να λειτουργεί έτσι. Η Ευρώπη δεν άλλαξε.
Την άλλη έλεγε ότι θα δημιουργηθεί μια πανευρωπαϊκή συμμαχία με Ιταλούς, Γάλλους, Ισπανούς κ.λπ. Τώρα η Ελλάδα βρίσκεται στην απομόνωση και η συμμαχία δεν υφίσταται.
Έλεγε ο Τσίπρας ότι υπάρχει κύμα πολιτικής αλλαγής στην Ευρώπη. Όμως, οι Podemos ασθμαίνουν, στην Ιταλία ακόμη και ο κεντρώος Ρέντσι δεν στέκει καλά, η Γαλλία κάνει δεξιά στροφή. Στη Φινλανδία έχασε ο συντηρητικός Στουμπ αλλά ενισχύεται ο ευρωσκεπτικισμός που λέει ότι «φτάνουν τα λεφτά στους Έλληνες, πετάξτε τους έξω».
Εκτιμούσε ο Τσίπρας ότι οι αγορές θα χορεύουν πεντοζάλη και τελικά δεν υπάρχει κανένας χορός. Ίσως μόνον ο «τελευταίος χορός» για την Ελλάδα.
Τέλος έλεγε ο Αλέξης ότι «ούτε μία στο εκατομμύριο να μην υποχωρήσει η Μέρκελ». Κι όσο την είδαμε εμείς να υποχωρεί άλλο τόσο την είδε και ο Τσίπρας.
Το... φορτηγό των δανειστών είναι εκεί, ακλόνητο και περιμένει το Φιατάκι να κάνει την πρώτη κίνηση. Κι ενώ έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για το «παιχνίδι του δειλού», ενώ οι προειδοποιήσεις από την άλλη πλευρά είναι ξεκάθαρες, η ελληνική κυβέρνηση «μαρσάρει» και κάνει μαγκιές σαν κι αυτές που έκαναν οι «γκαζοφονιάδες» της δεκαετίας του '80.
Οι επιλογές για το μικρό αυτοκινητάκι της Ελλάδας είναι δύο: Είτε προχωρά προς τη νταλίκα και συγκρούεται μαζί της είτε πηδά από το αυτοκίνητο πριν τη σύγκρουση. Στην πρώτη περίπτωση δεν θα μείνει ούτε... βίδα. Στην άλλη περίπτωση θα έχει πληγεί καίρια η αξιοπρέπεια μιας χώρας, θα έχει στιγματιστεί ο οδηγός ως «κότα» αλλά δεν θα έχουν διαλυθεί τα πάντα.
Ο κ. Τσίπρας αντί να αποφύγει το «παιχνίδι του δειλού» από την αρχή της θητείας του το κυνήγησε. «Ξύστηκε στην γκλίτσα του τσοπάνη», επεδίωξε την πρόσωπο με πρόσωπο αναμέτρηση αντί να διαπραγματευτεί, να κάνει διπλωματικές κινήσεις, να εξασφαλίσει την επιβίωση της χώρας.
Ωστόσο, υπάρχει και μια διάχυτη εντύπωση στην ελληνική κοινωνία ότι «που θα πάει, θα υποχωρήσουν οι δανειστές και θα μας δώσουν λεφτά χωρίς να μας ζητήσουν τίποτε». Πιστεύουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει καλά που διαπραγματεύεται με τέτοιο τρόπο γιατί δεν μπορεί «το φορτηγό θα τρομάξει από το φιατάκι και θα εξαφανιστεί».
Αμ δεν είναι έτσι κυρίες και κύριοι. Ο ισχυρός έχει το πάνω χέρι, ό,τι κι αν λέτε. Το έγκλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτή η ψευτομαγκιά του τύπου που παίρνει πρώτη φορά τιμόνι στα χέρια του και νομίζει ότι έπιασε το Θεό από...
Και μπορεί ο κόσμος, δηλαδή οι επιβάτες του μικρού αυτοκινήτου να μην αντιλαμβάνονται την καταστροφή που έρχεται γιατί ακόμη δεν έχει υπάρξει σύγκρουση. Όταν γίνει αυτό τότε θα είναι πολύ αργά. Θα μετράμε θύματα...


 http://www.antinews.gr