Το ζήτημα της Ελλάδος είναι πολιτικό.
Κάθε ημέρα που περνάει χωρίς λύση, όμως, η οικονομική του διάσταση
γίνεται ολοένα πιο έντονη. Οι τελευταίες εκτιμήσεις ότι το νέο πρόγραμμα
μεταφέρεται για τον Σεπτέμβρη δεν προκαλούν ιδιαίτερη ανακούφιση, καθώς
σημαίνουν ότι η αβεβαιότητα θα συνεχισθεί, με τις αρνητικές επιπτώσεις
που έχει αυτό στην οικονομία.Ο αναλυτής Μουτζντάμπα Ράχμαν της Eurasia Group θεωρεί ότι μία συμφωνία μέχρι τον Ιούνιο δεν είναι πλέον ρεαλιστική λόγω των πολιτικών περιορισμών στην Ευρωζώνη και στην Ελλάδα. Ξεκινώντας από την πεποίθηση ότι ούτε ευρώ δεν θα δοθεί στην Ελλάδα χωρίς αντάλλαγμα και ότι το νέο πρόγραμμα θα πρέπει να περιλαμβάνει ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις, εκτιμά ότι οι όποιες αποφάσεις θα ληφθούν μετά τον Αύγουστο.
Ακόμη και αν αυτό καταστεί εφικτό με την απαραίτητη υποστήριξη της ΕΚΤ, η ανακωχή θα είναι παροδική. Το καλοκαιράκι θα τονώσει λίγο την ψυχολογία και η τουριστική περίοδος θα κινήσει την αγορά, αλλά οι επενδυτές θα παραμείνουν μακριά, οι τράπεζες «διασωληνωμένες» και τα κρατικά ταμεία άδεια. Με τον ερχομό του φθινοπώρου, τα προβλήματα θα είναι μεγαλύτερα: το αυξανόμενο δημοσιονομικό κενό θα πρέπει να καλυφθεί με νέα μέτρα, το χρηματοδοτικό κενό θα απαιτεί περισσότερα χρήματα από τους Ευρωπαίους, οι φόροι θα πρέπει να συλλεγούν, η ανεργία θα παραμένει δραματική, το δημόσιο χρέος το ίδιο.
Παρά ταύτα, η επιλογή αυτή σίγουρα είναι καλύτερη από τις εναλλακτικές που ακούγονταν μέχρι και προχθές, για ξαφνική χρεοκοπία που θα προκαλούσαν είτε οι πιστωτές είτε η ίδια η κυβέρνηση, με απρόβλεπτες συνέπειες για τη συμμετοχή της χώρας στην Ευρωζώνη.
Η κυβέρνηση θα έχει τον χρόνο να ετοιμάσει ένα πρόγραμμα που θα πρέπει να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πιστωτών.
Παράλληλα, θα δοκιμασθεί στο εσωτερικό, στις πολιτικές που θα ακολουθήσει για τη συλλογή των φόρων και στα μέτρα για την τόνωση της ανάπτυξης. Σε τελική ανάλυση, η ουσιαστική δοκιμασία θα είναι η ίδια η διακυβέρνηση της χώρας, όπως πρέπει να γίνεται σε μια δημοκρατία.
Μπορεί, βέβαια, να επιλέξει να καθυστερήσει περαιτέρω αυτό το τεστ, μ’ ένα δημοψήφισμα ή και νέες εκλογές. Κάποια στιγμή, όμως, θα πρέπει να κυβερνήσει.
Οσο το καθυστερεί τόσο μεγαλώνουν τα προβλήματα που θα έχει να αντιμετωπίσει –και άλλο τόσο δοκιμάζεται η υπομονή των πιστωτών. Αναλυτές που μέχρι πριν από λίγους μήνες πίστευαν ότι μία λύση θα ήταν η ανάληψη του μεριδίου του ΔΝΤ από τους Ευρωπαίους αμφιβάλλουν, πλέον, ότι αυτό είναι πολιτικά εφικτό.
Σύμφωνα με τον Τζέικομπ Κίρκεγκααρντ του Ινστιτούτου Peterson, κάτι τέτοιο θα εξασφάλιζε χρήματα στην Ελλάδα και θα ήταν πιο εύκολο για τα άλλα ευρωπαϊκά κοινοβούλια, ωστόσο, όπως τονίζει, «η απώλεια εμπιστοσύνης προς τη σημερινή ελληνική κυβέρνηση είναι υπερβολικά μεγάλη».
«Απλώς δεν θέλουν να δώσουν τίποτε στον ΣΥΡΙΖΑ σε αυτό το στάδιο παρά μόνο όσα χρειάζονται για να επιπλέει η Ελλάδα, μέχρι ο Τσίπρας να υιοθετήσει μια αυθεντικά συνεργάσιμη στάση».
Οι πολιτικοί περιορισμοί φαίνονται πιο έντονα στη συζήτηση περί ελάφρυνσης του χρέους, στην οποία οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν να προχωρήσουν σε αυτή τη φάση. Το ΔΝΤ, από την πλευρά του, έχει αρχίσει να διαφοροποιείται, σημειώνοντας ότι, για να συνεχίσει να υποστηρίζει την Ελλάδα, το πρόγραμμά του πρέπει να είναι αξιόπιστο, δηλαδή με επαρκή χρηματοδότηση και βιώσιμο το ελληνικό χρέος – αιτήματα που όμως και τα δύο θα πρέπει να ικανοποιηθούν από την Ευρώπη.
«Ελλάδα, Ευρωζώνη και ΔΝΤ χρειάζονται μια επείγουσα και βιώσιμη εφαρμογή ενός συνόλου πολιτικών που θα περιλαμβάνουν μεταρρυθμίσεις, ελάφρυνση του χρέους και αναμόρφωση των πολιτικών λιτότητας», γράφει στο Bloomberg ο οικονομικός σύμβουλος της Allianz, Μοχάμεντ Ελ Εριάν. Ωστόσο, δεν βλέπει πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο –και αυξάνει τις πιθανότητες για ένα ελληνικό «ατύχημα» στο 50%.
Ακόμη και αν η ελληνική κυβέρνηση κερδίσει το καλοκαίρι, το ζήτημα είναι αν θα βυθιστεί στη λήθη του ή αν θα το αξιοποιήσει για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του ερχόμενου φθινοπώρου.
Κατερίνα Σώκου
http://www.kathimerini.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου