Τι κακό έχει αυτό; Θα ρωτήσει κάποιος. Όποιον θέλουν μπορούν να έχουν στο γραφείο τους και να
τον προσκυνάνε. Δικαίωμά τους, όμως, μήπως να το σκεφτούμε καλύτερα; Εμπιστευτήκαμε τις τύχες της χώρας της χώρας σε κάποιους σοβαρούς ή μήπως σε ανθρώπους που νομίζουν ότι κυκλοφορούν ακόμη με αμπέχονο στα Εξάρχεια; Μήπως είναι ένα είδος παλιμπαιδισμού όπου υπουργοί και βουλευτές πιστεύουν ότι κάνουν επανάσταση βάζοντας μια ανοησία στον τοίχο ή μια προτομή του «Πατερούλη» όταν ακόμη και οι Ρώσοι τους έχουν θάψει για τα καλά τους νεκρούς ηγέτες τους;
Πόσο επικίνδυνο είναι άραγε να έχουμε πολιτικούς ταγούς μας ανθρώπους που δεν έχουν ακόμη αντιληφθεί ότι ο υπαρκτός σοσιαλισμός είναι ανύπαρκτος. Ή ότι ο Βελουχιώτης καλά έκανε τη δουλειά του με τους Γερμανούς αλλά ευτυχώς που ηττήθηκε στον Εμφύλιο και η χώρα δεν έγινε Αλβανία του Χότζα;
Μήπως όμως είναι θέμα αισθητικής και όπως ξέρουμε «αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος»; Πώς να έχεις εμπιστοσύνη σε κάποιους που δεν έχουν τη στοιχειώδη αισθητική. Που ακόμη και τώρα, εν έτει 2015 βρίσκονται σε νάρκη σοσιαλιστική και επαναστατική; Που αν μη τι άλλο ο κόσμος έχει αλλάξει καμιά 50αριά φορές τα τελευταία 50 χρόνια κι αυτοί νομίζουν ότι με τον Λένιν, τον Στάλιν, τον Βελουχιώτη και τον Τσάβες θα λύσουν τα προβλήματα της χώρας.
Δεν μας ενοχλεί κανείς τι κάνει στον προσωπικό του χώρο. Αλλά είναι τόσο αντιαισθητικό και συνάμα απογοητευτικό να βλέπεις να αναβιώνει εντός και εκτός Βουλής το αμπέχονο, η βρόμικη αρβύλα και οι «σκουριασμένες» κοσμοθεωρίες.
http://www.antinews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου