Τίτλοι τέλους πέφτουν για το μικρό εστιατόριο του Μεγάρου Μαξίμου μετά από εντολή του πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά. Αν και τα έξοδα συντήρησής του είναι χαμηλά, ο νέος ένοικος του πρωθυπουργικού γραφείου θέλει να στείλει ένα μήνυμα περικοπών των εξόδων, αν αυτά δεν ανήκουν στην κατηγορία των απολύτως απαραίτητων.
Το εστιατόριο του Μεγάρου Μαξίμου άρχισε να λειτουργεί το 1982,
οπότε εγκαταστάθηκε εκεί ο πρώτος πρωθυπουργός – ένοικός του, Ανδρέας Παπανδρέου. Το προσωπικό που απασχολούταν εκεί αναλάμβανε τα γεύματα του εκάστοτε πρωθυπουργού, του επιτελείου του, αλλά και όλων τον υπαλλήλων των οποίων τα γραφεία βρίσκονταν μέσα στο Μαξίμου. Κυρίως όμως αναλάμβανε να ετοιμάζει τα επίσημα γεύματα που παρέθετε ο εκάστοτε πρωθυπουργός προς τιμήν αρχηγών κρατών που επισκέπτονταν την Ελλάδα. Το συγκεκριμένο εστιατόριο λειτουργούσε και ως κυλικείο για τους επισκέπτες.Σε θρυλικό μάγειρα του Μεγάρου είχε αναδειχθεί ο Ναπολέων για τα πιο πρόσφατα χρόνια, προσωπικός Σεφ του πρώην πρωθυπουργού κ. Κώστα Σημίτη. Ο Ναπολέων ξημεροβραδιαζόταν στο πρωθυπουργικό γραφείο ακολουθώντας τα απαιτητικά ωράρια του τότε πρωθυπουργού. Οι επισκέψεις που δεχόταν ο κ. Σημίτης ήταν πολλές και δεν περιορίζονταν μόνο σε πολιτικούς. Συχνά, τότε, το Μέγαρο Μαξίμου άνοιγε τις πόρτες του σε δημοσιογράφους, καλλιτέχνες, ακαδημαϊκούς και αθλητές. Οι δεξιώσεις δεν σπάνιζαν προς τιμήν προσώπων, όπως όταν ο Θόδωρος Αγγελόπουλος είχε τιμηθεί με τον Χρυσό Φοίνικα των Καννών. Παρά το γεγονός ότι αργότερα προτιμήθηκε η επιλογή του κέτερινγκ στις μεγάλες εκδηλώσεις, τότε ο Ναπολέων είχε τον πρώτο λόγο στα πλούσια εδέσματα. Ήταν ακόμα η εποχή της ευρωστίας…
Με τον Κώστα Καραμανλή τα πράγματα άλλαξαν, γιατί ο πρώην πρωθυπουργός είχε μετατρέψει σε έδρα του το σπίτι του στη Ραφήνα. Εντούτοις το εστιατόριο λειτουργούσε κανονικά και θα πρέπει το προσωπικό να πλήθυνε επί των ημερών του, μιας και πέντε χρόνια αργότερα, ένας άλλος πρωθυπουργός, ο Γιώργος Παπανδρέου είχε πει σε ιδιωτική συζήτηση: ««όταν πήγα στο Μαξίμου βρήκα μέσα φύλακες, μάγειρες και κηπουρούς, αλλά δεν βρήκα ούτε ένα κομπιούτερ».
Ο κ. Παπανδρέου δεν έτρωγε συχνά στο Μαξίμου και όταν το έκανε το μενού περιελάμβανε κυρίως ψάρι και λαχανικά. Επί πρωθυπουργία του έγινε ο βασικός περιορισμός των δαπανών του εστιατορίου, οι οποίες σήμερα δεν ξεπερνούν τις 63000 ευρώ. Πλέον δεν ήταν ένα εστιατόριο με πολλές δυνατότητες, ωστόσο παρέμενε ανοιχτό όσο ο πολιτικά στελέχη βρίσκονταν στα γραφεία τους. Τα άτυπα συμβούλια ήταν συνηθισμένα για τον κ. Παπανδρέου και λάμβαναν χώρα μέσα στο Μέγαρο, έτσι οι υπουργοί συχνά σερβίρονταν καφέδες και αναψυκτικά από τον σερβιτόρο, τον κ. Δημήτρη.
Από τούδε και στο εξής το εστιατόριο βάζει λουκέτο. Σύντομα θα αναζητηθεί μια άλλη λύση για τα γεύματα προς τους επίσημους προσκεκλημένους και τους καφέδες των υπαλλήλων. Όσο για τις ανάγκες των δεξιώσεων, αυτές προ πολλού έχουν εγκαταλειφτεί, αφού καθώς φαίνεται θα περάσουν αρκετά χρόνια ακόμα για να «τολμήσει» πρωθυπουργός να ανοίξει τις πύλες του Μεγάρου για να υποδεχτεί καλοντυμένες κυρίες και εύρωστους επώνυμους, όπως τον παλιό καλό καιρό…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου