Με ηλικία μόλις 30 ετών, είναι το νεότερο μέλος της παρούσας Βουλής. Ο βουλευτής της Ν.Δ. Γιάννης Κεφαλογιάννης μιλά στη «metro» και εκφράζει την πεποίθησή του πως οι σημερινοί 30άρηδες οφείλουν να επιδιώξουν ριζικές αλλαγές.Ζητά να ανοίξουν και άλλες «Χαλυβουργίες», απέναντι στον κακώς εννοούμενο συνδικαλισμό, και πιστεύει ότι η Ελλάδα με σκληρή δουλειά μπορεί να βάλει ισχυρές βάσεις για το μέλλον.
Συνέντευξη στον Σταύρο Παπαντωνίου
Πριν από δύο ημέρες ήταν η επέτειος της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Η περίοδος της μεταπολίτευσης εκφράζει τη γενιά τη δική σας; Πρέπει να κρατήσουμε κάτι από την περίοδο αυτή;
Πριν από 38 χρόνια ο Κωνσταντίνος Καραμανλής σφράγισε την έναρξη μιας νέας εποχής στην ιστορία του τόπου μας, αποκαθιστώντας το δημοκρατικό πολίτευμα. Μέσα σε αυτές τις δεκαετίες σίγουρα
υπήρξε πρόοδος για την πατρίδα μας και την κοινωνία. Η κατάκτηση κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, η αύξηση του βιοτικού επιπέδου και η εμπέδωση των πάσης φύσεως ελευθεριών υπήρξε η καλή όψη της μεταπολίτευσης. Από την άλλη, μετά και τα γεγονότα των τελευταίων τριών ετών, καθίσταται σαφές ότι αλλάζουμε εποχή. Οι στρεβλώσεις, οι υπερβολές και γενικά η άσχημη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η κοινωνία και η χώρα σαφώς και δεν εκφράζει τη γενιά μας. Οι σημερινοί 30άρηδες οφείλουμε να κρατήσουμε τα όποια θετικά μάς παραδίδει η γενιά του Πολυτεχνείου, αλλά έχουμε χρέος, προς τους εαυτούς μας και τις επόμενες γενιές, να προχωρήσουμε σε ριζικές αλλαγές σε όλους τους τομείς.Μπροστά έχουμε μια δύσκολη διαπραγμάτευση. Πού πιστεύετε ότι τελειώνουν οι αντοχές της χώρας;
Ας είμαστε ρεαλιστές: Η διαπραγμάτευση δεν είναι μια στατική έννοια. Είναι ένας διαρκής αγώνας, προκειμένου να πείσουμε τους Ευρωπαίους εταίρους μας ότι η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα επαίτης, αλλά ένα ισότιμο και περήφανο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης, που προσπαθεί να νοικοκυρέψει τα οικονομικά του. Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει άμεσα να παρουσιάσει με υπεύθυνο και μετρήσιμο τρόπο εκείνες τις πολιτικές που θα οδηγήσουν προς τη δημοσιονομική εξυγίανση της χώρας. Συγχρόνως θα πρέπει να σιωπήσουν τα εγχώρια και ξένα «παπαγαλάκια», που προεξοφλούν την αποτυχία της προσπάθειας αυτής. Ο δρόμος είναι δύσκολος, δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές, αλλά είμαι αισιόδοξος ότι θα τα καταφέρουμε.
Αν η τρόικα ζητήσει επιπλέον περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, ποια πρέπει να είναι η αντίδραση;
Δυστυχώς, οι προηγούμενες κυβερνήσεις που κλήθηκαν να εφαρμόσουν το Μνημόνιο κατέφυγαν στην εύκολη για αυτές επιλογή των περικοπών σε μισθούς και συντάξεις, με αποτέλεσμα το βάρος να πέσει δυσανάλογα στα κοινωνικά στρώματα. Δεν υπάρχουν όμως περιθώρια για επιπλέον περικοπές σε μισθούς και συντάξεις! Το αίτημα αυτό πρέπει να αποτελέσει την τελευταία γραμμή άμυνάς μας κατά τις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με την τρόικα. Αντ’ αυτού θα πρέπει να προχωρήσουμε χωρίς καθυστέρηση στην απαραίτητη συρρίκνωση του δημοσίου τομέα, στον εξορθολογισμό των δαπανών του κράτους και στην εμπέδωση ενός ευνοϊκού προς τις επενδύσεις κλίματος στην οικονομία. Όσο έρχονται τα επιθυμητά αποτελέσματα, τόσο θα χαλαρώνει και η πίεση από τους δανειστές μας και τόσο θα αποφεύγουμε να παίρνουμε επώδυνα για την κοινωνία μέτρα.
Την κόντρα της κυβέρνησης με τους συνδικαλιστές πώς την κρίνετε; Πρέπει να «μπει το μαχαίρι στο κόκκαλο»;
Θέλω να είμαι ξεκάθαρος: Ο κακώς εννοούμενος συνδικαλισμός υπήρξε ένα από τα βασικά αίτια για τον οικονομικό και κοινωνικό εκτροχιασμό της χώρας. Επί δεκαετίες είχε στηθεί ένα καθεστώς στους εργασιακούς χώρους και τα πανεπιστήμια που μοναδικό στόχο είχε την αυτοσυντήρησή του εις βάρος του κοινωνικού συνόλου. Το καθεστώς αυτό έβρισκε άσυλο στο «αριστερό φοβικό σύνδρομο», που είχε καλλιεργηθεί τεχνηέντως στην ελληνική κοινωνία. Υπό το μανδύα μιας ψευδεπίγραφης προοδευτικότητας, κατέληγε σε ό,τι πιο συντηρητικό μπορούσαν να επιδείξουν οι εργασιακοί χώροι. Είμαι σαφέστατα υπέρ του αγώνα της κυβέρνησης ενάντια στις πάσης φύσεως συντεχνίες. Περιμένω να δω και άλλες «Χαλυβουργίες» να ανοίγουν, προκειμένου να διαφυλαχθεί το δικαίωμα στην εργασία.
Σε ποιους τομείς θεωρείτε ότι πρέπει να εστιάσει η νέα κυβέρνηση, ώστε να έχει προοπτικές και να μπορεί να κριθεί ως πετυχημένη;
Η νέα κυβέρνηση αναλαμβάνει τις τύχες της χώρας κάτω από τις πιο δύσκολες μεταπολεμικά συνθήκες. Για να κριθεί το έργο της ως πετυχημένο, θα πρέπει στο τέλος της τετραετίας να έχουν τεθεί οι βάσεις για εκ θεμελίων αλλαγές σε όλους τους τομείς. Σίγουρα δεν μπορούν να διορθωθούν όλα τα κακώς κείμενα μέσα σε τέσσερα χρόνια. Ωστόσο είναι εφικτό, μέσα από σκληρή δουλειά και υπεύθυνη στάση, να επαναφέρουμε τη χαμένη αισιοδοξία στην ελληνική κοινωνία. Η χώρα μας είναι πλούσια σε ανθρώπινους και φυσικούς πόρους και με τη σωστή χρήση αυτών μπορούμε να πετύχουμε θαύματα. Μπορούμε να μετατρέψουμε την κρίση σε ευκαιρία!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου